Kościół był zbudowany z cegły i stał we wsi na wzniesieniu. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1335 r., stanowi jakby formę przejściową od drugiej do trzeciej klasy kościołów zakonnych. Składał się z kwadratowej wieży i nawy bez prezbiterium. Miał przypory zewnętrzne i wewnętrzne. Wieża miała dach dwuspadowy, ozdobiony od zachodu i wschodu kwadratowymi kolumnami ustawionymi na narożnik. Na wieży i nawie blendy zdobił gotycki ornament, czerwony na białym tle. W latach 80. XIX wieku został pokryty żółtym tynkiem. Wewnątrz kościoła były cztery sklepione przęsła ze sklepieniami dwunastodzielnymi i żebrami o gruszkowym profilu, które opierały się na nisko osadzonych wapiennych wspornikach. Dzwony z 1522 i 1866 r. Agenda z 1598 r. Ambona z 1581 r. Ołtarz późnogotycki.
Niektóre z wiszących tam obrazów wyszły spod pędzla jednego z uczniów Albrechta Dürera. Organy były dziełem królewieckiego mistrza von Scherweita (1832).
Ostatni raz był restaurowany w latach 1934–36. W czasie wojny, w wyniku zaciętych walk, kościół wraz ze wsią zostały zniszczone. W 1946 r. w tym rejonie rozpoczęto budowę lotniska, która trwała trzy lata. Postanowiono wykorzystać jako materiał budowlany zabudowania okolicznych wsi. Wtedy rozebrano zarówno kościół w Thierenbergu, jak i samą osadę. Z kościoła pozostał tylko fundament, który usunięto w 1987 r., przygotowując plac pod budowę magazynu nawozów sztucznych. Przy tym zniszczono również cmentarz. Gdy sprawa wyszła na jaw, prace wstrzymano.
Ilustracje: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
