W 1783 r. kościół spłonął, ale został odbudowany przez architekta Estera z wykorzystaniem starych murów i w Boże Narodzenie 1784 r. ponownie poświęcony. Była to skromna, otynkowana budowla na planie krzyża greckiego, z dużymi półkolistymi oknami i wieżą z motywami gotyckimi, pochodzącą z pierwszego kościoła z XVII wieku.
Wnętrze z niskimi sklepieniami krzyżowymi po bokach miało empory. W głębi prezbiterium znajdował się ołtarz, wykonany przez Christiana Benjamina Schultza w 1792 r. w stylu klasycyzmu.
Na początku prezbiterium, po lewej stronie, na narożniku umieszczona była ambona dzieła stolarza Grabowskiego, podobnie jak konfesjonał, wykonany w 1784 roku w stylu rokoko.
W zakrystii znajdowały się portrety pastorów z XVII i XVIII wieku. Było tu dobre wyposażenie ołtarzowe z XVII–XVIII wieku, w tym dwa świeczniki ołtarzowe z pracowni Abrahama Wildego, 1684 r. Srebrny złocony kufel z dwunastoma apostołami dzieła Petera Andreasa Hendla, 1691 r. Duży puchar na ofiary Abrahama Wittgala, 1693 r. Kościół miał dwa dzwony, odlane w 1784 roku.
Organy z 1754 r. przekazano do Darkehmen (Oziorsk). Nowe organy zbudował w 1896 roku Max Terletzki, a w 1905 roku rozbudował je Bruno Goebel.
W czasie działań wojennych II wojny światowej kościół Tragheim został poważnie uszkodzony. Jego ruiny rozbierano w latach 50., a do końca lat 60. został całkowicie usunięty podczas zabudowy ulicy Generała Sommera.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
