Kościół parafialny z końca XIV wieku. Otynkowana budowla z głazów z przyporami. Okna poszerzone, od północy kruchta. Od wschodu – ceglane półkoliste prezbiterium dobudowane w XVI wieku, z zakrystią. Od zachodu – ceglana wieża z ukośnymi przyporami narożnymi. Wieża jest podzielona płaskimi blendami aż do fryzu, budowla z XV–XVI wieku, wyżej nadbudowana w 1876 r. Wewnątrz kościoła płaski strop, pomalowany w 1720 r. W kruchcie wieży – granitowa kropielnica (XIV–XV w.). Ambona i ołtarz z 1720 r. Organy z 1864 r. Dwa dzwony z 1826 i 1878 r.
Po 1945 r. kościół ocalał, ale dachówka została uszkodzona. W 1969 r. krokwie przegniły i dach runął.
W 1985 r. na polecenie przewodniczącego kołchozu rozpoczęto burzenie murów z użyciem sprzętu wojskowego. Cegłę i kamienie wywożono na potrzeby gospodarcze.
W 2002 r. stały jeszcze wieża z ceglanym hełmem w stanie grożącym zawaleniem i fragmenty ściany południowej z przyporami. Cmentarza praktycznie nie ma, spotyka się pojedyncze fragmenty nagrobków.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
