Kościół jest ceglany, wieża wchodzi bezpośrednio w bryłę kościoła, jej wysokość wynosi 52,5 m. U góry wieńczył ją romański hełm. Główny budynek i prostokątne prezbiterium zbudowano jednocześnie. Przypory. Ostrołukowe drzwi i okna. Kruchta (wejście) od północy. Do prezbiterium od północy dobudowana jest zakrystia.
Wewnątrz trójnawowy. Sklepienia, gwiaździste. Malowidła ścienne. Wiele interesujących obrazów o treści religijnej. Bogate sprzęty ołtarzowe. Sam ołtarz zbudowano w 1521 r., była tu Biblia Marcina Lutra. Ambona z 1715 r. Organy w 1600 r. zbudował Adrian Zeickermann. Ich górna kondygnacja została zniszczona w 1677 r. Pochodzący z Królewca Jakob Knerke zbudował w 1685 r. nowe organy, które przebudowano w 1810 r.
W czasie II wojny światowej w mieście toczyły się walki uliczne, a nocami Wehlau było bombardowane przez niemieckie lotnictwo. Nieco ucierpiał też kościół.
Po wojnie używano go jako magazynu. Łuki i sklepienia były jeszcze całe. W latach 60. próbowano wysadzić świątynię w powietrze. Ładunek założono od strony północnej. Wybuch okazał się jednak „nieudany”. Kościół przetrwał, zawaliły się tylko sklepienia. Potem odkryto zalany podziemny korytarz.
Według stanu na 1990 r. z kościoła pozostały: wieża bez dachu i mury głównego budynku. Północna kruchta i zakrystia były zniszczone. Wewnątrz zachowały się kolumny dzielące kościół na trzy nawy. Na południowy zachód od kościoła widoczne są fragmenty starych murów miejskich.
W latach 1994–95 za pieniądze dawnych mieszkańców miasta przeprowadzono konserwację murów, na wieży wykonano dach i urządzono taras widokowy.
W latach 20. XXI wieku kościół co lato staje się miejscem koncertów muzyki klasycznej. Obok niego założono ogród różany poświęcony pięciu postaciom historycznym, których losy są nierozerwalnie związane z historią osiedla i obwodu kaliningradzkiego. Każdy z pięciu sektorów kwietnika symbolizuje konkretną postać historyczną.
Kaplica katolicka
Wzrost liczby katolików w mieście Wehlau na początku XX wieku pociągnął za sobą konieczność budowy świątyni dla tutejszej gminy katolickiej.
Już w 1916 r. gotowy był projekt kościoła katolickiego. Ponieważ jednak trwała wojna (I wojna światowa 1914–1918), budowę świątyni trzeba było odłożyć.
Zaraz po wojnie sytuacja polityczna i gospodarcza w Prusach Wschodnich gwałtownie się pogorszyła i budowę świątyni znów trzeba było odłożyć. Dopiero dziesięć lat później, gdy sytuacja się ustabilizowała, podjęto decyzję o budowie kościoła katolickiego. W 1928 r. przydzielono działkę w pobliżu „Starego Cmentarza” w Neustadt (dzielnicy miasta). Budowa zakończyła się poświęceniem świątyni.
Po 1945 r. budynek wykorzystywano na warsztaty szkolne, a później na magazyn. Następnie został porzucony i nie był w żaden sposób użytkowany. W 2010 r. przekazano go Kościołowi katolickiemu. W 2011 r. przeprowadzono remont i kościół znów działa.
Czarno-białe zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, Anton Ulbrich „Geschichte der Bildhauerkunst in Ostpreussen”, kolorowe — Wikimedia Commons.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
