Po pożarze w 1716 r. zbudowano nowy, z wykorzystaniem murów spalonego kościoła. W 1741 r. został poświęcony. W latach 1902 i 1930 był restaurowany. Ceglany. Przypory rozebrano w 1801 r. Wieżę zbudowano w 1781 r., jej dolna część pochodzi jeszcze z okresu gotyckiego. Z profilowanym portalem od zachodu; szczyt na wieży wykonano w 1930 r. Kruchta od północy – z drugiej połowy XV wieku, ze sklepieniami gwiaździstymi. Ołtarz z 1739 r. Organy z 1756 r. autorstwa Adama Caspariniego. Dzwony odlano w latach 1717 i 1736.
Kościół w 1945 r. został mocno uszkodzony. Po wojnie był stopniowo rozbierany przez miejscowych mieszkańców. Następnie w latach 70.–80. wojsko wysadzało go, by pozyskać cegłę.
Ruiny kościoła w Zinten w 2015 roku.
Według stanu na 2002 r. z kościoła pozostała tylko zachodnia fasada wieży z profilowanym wejściem (portalem) i stos ceglanego gruzu. Granitową kropielnicę, która stała 20 metrów na północny wschód od ruin, miłośnik starożytności przewiózł do osady Pogranicznoje.
Współczesne zdjęcie Michaiła Ogorodnikowa.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
