Masywną budowlę z głazów i cegły ze strzelistą wieżą, stylizowaną na kaplicę św. Jerzego w parku pałacu Monbijou w Berlinie (zniszczonego podczas drugiej wojny światowej), wznoszono przez pięć lat. Kościół poświęcono 3 stycznia 1892 r. Dach ze względu na częste silne wiatry pokryto blachą ocynkowaną. Wystrój wnętrza utrzymano w stylu romańskim. Witraże powstały na motywach lokalnych tematów. Organy zainstalowano w 1892 r. Podczas restauracji w 1936 r. w rejonie ołtarza umieszczono dwa gobeliny. Kościół miał dwa dzwony (W. Hubatsch). Jeden z nich, po renowacji, wrócił na swoje miejsce w 2008 roku.
W miejsce skradzionych w 1919 r. bursztynowych sprzętów liturgicznych kościołowi podarowano w 1920 r. nowoczesne sprzęty ołtarzowe z miedzi z bursztynowymi inkrustacjami.
Samodzielna parafia Palmnicken powstała w 1906 roku. Pierwsza wojna światowa pochłonęła życie stu jej członków. Dla ich upamiętnienia, z dobrowolnych datków i dochodów z różnych imprez świątecznych, przy drodze prowadzącej na dworzec ustawiono pomnik w postaci ociosanego głazu z brązowymi tablicami z nazwiskami poległych i medalionem z Hindenburgiem.
Ostatni proboszcz kościoła opuścił miasto w 1947 roku i został później, jeśli wierzyć Wikipedii, biskupem magdeburskim.
Fragment współczesnego fresku na ścianie cerkwi Kazańskiej Ikony Matki Bożej.
Kościół i osada dobrze przetrwały drugą wojnę światową. Do 1989 r. kościół służył jako tymczasowy magazyn. Po decyzji o przekazaniu go Cerkwi prawosławnej (w 1990 r.) wierni energicznie zajęli się jego remontem. 13 stycznia 1991 roku metropolita smoleński i kaliningradzki Cyryl (późniejszy patriarcha moskiewski i całej Rusi) poświęcił w budynku kościoła cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow (2020)
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
