Artiom Ryżkow

Nazywam się Artiom Ryżkow, mieszkam w Kaliningradzie, ale oddycham na Mierzei, piszę książki, prowadzę projekt artystyczny „Kwartira”, układam repertuar kina „ZARIA”, robię audycję „Życie na księżycu” w Radiu Maximum, a także program Festiwalu Filmów Krajów UE i festiwalu filmów krótkometrażowych „Korocze”. Zaczynałem w szpitalu położniczym nr 1, w wieku 13 lat wygrałem mistrzostwa kraju w ping-pongu, uczyłem się w Irlandii, Niemczech i Szwecji, a ostatecznie ukończyłem Rosyjski Państwowy Uniwersytet im. Immanuela Kanta, bo tak się wtedy nazywał. Pisałem rozprawę doktorską o specyfice metafory pojęciowej w dyskursie filmowym, ale jej nie obroniłem, robiłem projekt „KinoBogowie” dla „Komsomolskiej Prawdy”, program „Lewy kanał” dla kanału telewizyjnego „Premier”, program „Camera obscura” dla NTRK „Kaskad”, pisałem „Zapiski kinosmakosza” dla ozon.ru i film.ru. Napisałem i wydałem cztery powieści: „Dokąd odlatują baloniki”, „Mieszkanie”, „Dziewczyna najlepszego przyjaciela” i „146 000 000”. Do pracy chodzę prospektem Mira, a wracam ulicą Dmitrija Donskiego.

Bursztynie! Nienawidzę cię

W obwodzie kaliningradzkim ta skamieniała przedpotopowa żywica dopadnie każdego...

Artiom Ryżkow

Nowy Rok po kaliningradzku

Jak kaliningradczycy witają Nowy Rok

Artiom Ryżkow

Policja dźwięku

Paleta dźwiękowa miasta jest nie mniej ważna niż wizualna. Czasem dźwięki potrafią opowiedzieć więcej niż obrazy.

Artiom Ryżkow

Śpiewający w deszczu. Wersja kaliningradzka

Okazuje się, że miłość do deszczu i miłość do własnego miasta to dwie strony tego samego medalu.

Artiom Ryżkow