#Самбия

Las Warnicki

Tajemne ścieżki Sambii

Kljukwiennoje (Klycken)

Osiedle w okręgu miejskim zielonogradzkim na zachód od Graczowki

Iżewskoje (Widitten)

Przy rozwidleniu dróg na Swietłyj i Bałtijsk

Kołosowka (Willgaiten / Wiekau)

Serce królewieckiego systemu wodnego

Lublino (Seerappen)

Osada na Półwyspie Sambijskim na zachód od Kaliningradu

Valtin Supplit

Jak potomek rodu pogańskich kapłanów dwukrotnie Prusy ratował

Graczewka (Kraam)

W sercu Sambii

Koń-życzenie

Dawna sambijska przypowieść, zachowana na Pomorzu

Wzmorje (Groß Heydekrug)

Pierwsza duża miejscowość za Kosmą na drodze z Kaliningradu do Bałtijska

Krasnotorowka (Heiligenkreutz)

Według legendy właśnie tu wzniesiono pierwszy krzyż w Sambii

Swietłyj (Zimmerbude)

Miasto nad Kaliningradzkim Kanałem Morskim

Siniawino (Groß Hubnicken)

Ośrodek kopalni bursztynu w epoce sprzed Palmnicken

Otradnoje (Georgenswalde)

Zachodnia część Swietłogorska, gdzie w latach 30. XX w. mieszkał słynny królewiecki rzeźbiarz Hermann Brachert. Dziś mieści się tu muzeum

Filino (Klein Kuhren)

Gdzie Groß Kuhren, tam i Klein

Primorje (Groß Kuhren)

Między Swietłogorskiem a Jantarnym. „Bałtycki Artek”, plaża Zatoki Filińskiej, wydma Zipfelberg — wszystko tutaj

Lesnoje (Warnicken)

Jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc Sambii, od którego nazwę wziął wielki las w północno-zachodniej części półwyspu

Osokino (Panjes)

Przytulna, malownicza osada przy wyjeździe z Jantarnego w kierunku Primorska

Jantarnyj (Palmnicken)

Miejscowość stała się znana w XIX wieku, gdy przenieśli się tu z Mierzei Kurońskiej poszukiwacze bursztynu ze spółki Stantien & Becker

Zielenogradsk (Cranz)

Popularne nadmorskie uzdrowisko u nasady Mierzei Kurońskiej, czyli „Miasto kotów”, lider obwodu kaliningradzkiego w dziedzinie zagospodarowania miasta

Podbój Sambii: 1253–1255

Dzieje powstania miasta Królewiec

Sosnowka (Bledau)

Osada w granicach Zielenogradska nad rzeką Zielenogradką

Kumaczewo (Kumehnen)

Osada w zelenogradskim okręgu miejskim przy szosie Pierieslawskoje – Primorsk

Russkoje (Germau)

Osada w zielenogradskim okręgu miejskim

Romanowo (Pobethen)

Okolica Pobethen po raz pierwszy wzmiankowana jest w kronikach krzyżackich w 1258 roku

Łogwino (Medenau)

Pruska osada w miejscu Medenau istniała już w XI wieku p.n.e.

Melnikowo (Rudau)

Osada w rejonie zielenogradskim nad rzekami Zielenogradka i Sławnaja

Salskoje (Sankt Lorenz)

Osada w zielenogradskim okręgu miejskim na południe od Swietłogorska. Niegdyś stał tu kościół parafialny tej części Sambii

Roszczino (Grünhoff)

Jedno z najstarszych miejsc Sambii

Kowrowo (Nautzau)

Osiedle w okręgu miejskim Zielenogradsk przy szosie Zielenogradsk – Romanowo

Kotielnikowo (Wargen)

Pole studni artezyjskich systemu zaopatrzenia Kaliningradu w wodę

Swietłogorsk (Rauschen)

Uzdrowisko klimatyczne i balneologiczne o znaczeniu federalnym

Kanał wody pitnej (Landgraben)

Obiekt hydrotechniczny z czasów krzyżackich nadal zaspokaja około 15% potrzeb Kaliningradu

Legendy o pruskich kamieniach. Część druga: Kamień Kłamstwa w dolinie Potoku Łososiowego

Tajemnice dawnego pogańskiego miejsca kultu na skraju Pionierskiego

Legendy o pruskich kamieniach. Część pierwsza: kamienie ofiarne i diabelskie

Grodziska i święte wzgórza widzi każdy. Dawne kamienie ofiarne Prusów trudniej odnaleźć

Legendy o pruskich wzgórzach: od pruskich sanktuariów do szwedzkich szańców i wróżek

Przeklęte księżniczki, zapadłe zamki i chtoniczne dary. Tym razem ze wschodu

Legendy o pruskich wzgórzach: ziemne piramidy Sambii

Co widzieli nasi poprzednicy w ziemnych „piramidach” pozostawionych przez Prusów w cienistych lasach?

Ramawa – pruska Mekka

Tajemnicze Romowe – główne sanktuarium Prusów – znajduje się na terytorium obwodu kaliningradzkiego

Galtgarben – czarodziejska góra

Miejsce, z którym wiąże się wiele mistycznych legend