Skromne rolnicze miasteczko Löbenicht (Löbenicht) przez długi czas nie miało własnego placu targowego. Dopiero gdy stara Brama Sackheim (Sackheimsche Thor) Löbenichtu, znana też jako Kapuściana (Kohltor), w 27 lat po połączeniu trzech miast nad Pregołą i związanych z nimi terenów (w 1752 roku) padła pod uderzeniami kilofa, w löbenichtskim Steegen1 (Steegen) postanowiono urządzić Nowy Rynek (Neue Markt).
Sąsiedztwo Löbenichtskiej (na zachodzie) i Sackheimskiej (na wschodzie) uliczki Wodopojnej (Löbenictsche und Sackheimer Tränkgasse) pozwala przypuszczać, że miejscowi mieszkańcy prowadzili tu niegdyś bydło do wodopoju. Ale nie konie. Te mieszkańcy Löbenichtu wypasali w Rossgarten (Roßgarten), na północ od miasta.
Nowy Rynek mógł się poszczycić całym szeregiem zachowanych starych domów w stylu barokowym, okalających plac od północy i od wschodu. W czasie sianokosów na rynku często leżały ogromne stogi pachnącego siana, przywiezionego do Królewca z litewskich łąk.
Choć od strony północnej, gdzie z Angeru (Anger) na rynek prowadziła Prosięca Uliczka (Ferkelgasse), później przemianowana na Holenderską (Holländergasse), słychać było zgiełk wielkiego miasta z ryczącymi automobilami i dzwoniącymi tramwajami, na Nowym Rynku zawsze panowała cisza.
Widok przez Nowy Rynek na kościół katolicki.
Siedząc nad rzeką, można było nie zauważać ulicznych odgłosów, dobiegających jakby z innego świata, czując się bezpiecznie wśród przytulnych domków, których parapety zdobiły kwiaty. Poczucie bezpieczeństwa dopełniały młode lipy.
Nowy Rynek i projekt mostu z Kurfürstendamm na Lomse na planie miasta z końca XIX wieku.
Na długo przed 1900 rokiem istniał plan budowy mostu od Nowego Rynku na Lomse (Lomse), a władze miejskie były zdecydowane go zrealizować.
U progu XX wieku na przeciwległym brzegu wyrosły nowe ogromne dzielnice mieszkaniowe, zbudowane w rozpowszechnionym wówczas bezgustownym i monotonnym stylu. Najszersza, obficie zazieleniona ulica Kurfürstendamm (Kurfürstendamm) wychodziła na brzeg Pregoły dokładnie naprzeciwko Nowego Rynku, na odcinku przeznaczonym pod budowę nowego mostu.
I wojna światowa pokrzyżowała te plany. Do tego technika rozwijała się znacznie szybciej, niż oczekiwano około 1900 roku, kiedy pojawiły się pierwsze pojazdy silnikowe. W rezultacie w 1935 roku postanowiono zbudować nowy most znacznie wyżej w górę rzeki, za Lauth (Lauth, Palmburger Brücke / most palmburski), dzięki czemu Nowy Rynek pozostał cichym, idyllicznym zakątkiem, jakim go zapamiętaliśmy.
PRZYPIS
1. W języku dolnoniemieckim i niderlandzkim Steegen oznacza „zaułki” lub „uliczki”. Obecnie (2026) jest to okolica „krzywego wieżowca” przy Prospekcie Moskiewskim.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
