Groß Hubnicken założono w 1394 roku. Do XVI w. nosiło nazwę Ubeniken. Następnie do 1540 r. — Groß Hubenicken, po 1563 r. utrwaliła się pisownia Gros Hubeniken. W XVI w. Groß Hubnicken należało do komornictwa (Kammeramt) Sudau. W 1781 roku w pobliżu Groß Hubnicken otwarto kopalnię bursztynu, w której próbowano wydobywać bursztyn metodą odkrywkową. Eksploatacja kopalni nie przyniosła oczekiwanego rezultatu i w 1806 roku kopalnię zamknięto. W 1785 r. Groß Hubnicken klasyfikowano jako wieś królewską (Königlich Dorf) z 17 gospodarstwami. Do 1818 roku liczba gospodarstw wzrosła do 19, a sama wieś figurowała w dokumentach jako „chłopska” (Bauer-Dorf).
W XIX w. Groß Hubnicken było wsią tworzącą gminę wiejską w powiecie Fischhausen (Primorsk, od 1939 r. część powiatu Sambia / Landkreis Samland).
Do 1906 roku wieś należała do parafii Heiligenkreutz (Krasnotorowka), a od 1906 r. — do nowej parafii Palmnicken (Jantarnyj). W 1871 roku w Groß Hubnicken było 29 domów mieszkalnych, w których mieszkało 59 rodzin i jeden kawaler. 13.06.1874 gmina wiejska Groß Hubnicken została włączona do nowo utworzonego okręgu urzędowego (Amtsbezirk) Heiligenkreutz (Krasnotorowka). Dzierżawca majątku z Groß Hubnicken, Feistkorn, pełnił funkcję zarządcy okręgu urzędowego w latach 1880–93. Inny mieszkaniec Groß Hubnicken — dzierżawca królewskiej domeny (majątku) Boye — kierował okręgiem urzędowym w latach 1905–08.
Pocztówka z Groß Hubnicken.
W 1875 roku firma Stantien & Becker rozpoczęła wydobycie bursztynu na południe od Groß Hubnicken przy pomocy nurków i arteli kopaczy. W 1883 roku otwarto kopalnię „Anna”, która już w pierwszym roku dała 85 ton bursztynu, a w szczytowym okresie wydobywano z niej do 400 ton. W 1899 roku, po upływie okresu dzierżawy, kopalnię i pozostałą infrastrukturę firmy Stantien & Becker wykupiło państwo.
Jezioro Siniawińskie (dawna odkrywka Walter).
25.05.1910 gmina Groß Hubnicken przeszła z okręgu urzędowego Heiligenkreutz do okręgu urzędowego Palmnicken (Jantarnyj). W 1913 roku obok kopalni „Anna” otwarto odkrywkową kopalnię bursztynu „Walter”, a w 1924 roku w związku z wyczerpaniem złóż kopalnię „Anna” zamknięto. W 1933 r. w Groß Hubnicken zbudowano lotnisko szybowcowe, na którym sport szybowcowy uprawiali uczniowie i dorośli. Szybownik F. Schulz, startując z Groß Hubnicken, ustanowił rekord świata, utrzymując się w powietrzu 6 godzin 40 minut.
31 stycznia – 1 lutego 1945 roku, po tzw. „marszu śmierci” (27.01.1945), na południe od Groß Hubnicken przy opuszczonej kopalni „Anna” rozstrzelano więźniów obozów koncentracyjnych.
Dokładna liczba rozstrzelanych nie jest znana. Początkowo uważano, że zabito około dwóch tysięcy osób. Później badacze szacowali ich liczbę na 4600, a nawet do siedmiu tysięcy.
15.04.1945 Groß Hubnicken zostało zdobyte przez żołnierzy 103. Korpusu Strzeleckiego 43. Armii.
17.11.1947 Groß Hubnicken przemianowano na osiedle Siniawino. Początkowo osiedle weszło w skład rady wiejskiej Jantarnyj w rejonie primorskim. Od 1959 roku podlegało radzie osiedlowej Jantarnyj. W 1970 roku zakończono eksploatację odkrywki „Walter”, po czym zaczęła się ona zalewać wodami gruntowymi, przekształcając się w Jezioro Siniawińskie. W 1971 r. w Siniawinie było 36 domów. W 2020 roku osiedle liczyło 74 domy.
Zabytek: Jezioro Siniawińskie.
Liczba mieszkańców: 1818 – 149, 1867 – 275, 1871 – 296, 1885 – 465, 1905 – 558, 1910 – 539, 1925 – 512, 1933 – 482, 1939 – 467, 2002 – 275, 2010 – 307 mieszkańców.
Struktura ludności Groß Hubnicken w 1871 roku: chrześcijanie ewangelicy – 280, katolicy – 1, żydzi – 15, dzieci do lat 10 – 66, umiejący czytać i pisać – 178 (77%).
Fot.: bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow.
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
