Za datę założenia wsi uważa się rok 1589, kiedy utworzono parafię Tollmingkehmen. W 1756 roku zbudowano tu kościół. W latach 1743–80 w parafii Tollmingkehmen pełnił posługę pastora twórca literatury litewskiej Kristijonas Donelaitis. Już do 1785 roku Tollmingkehmen dzieliło się na wieś Tollmingkehmen i folwark (od 1818 r. — majątek) Tollmingkehmen.
W 1818 roku w powiecie Stallupönen (od 1938 r. Ebenrode, Niestierow) utworzono gminę wiejską Tollmingkehmen, obejmującą wieś, oraz okręg dworski Tollmingkehmen, utworzony wokół majątku. Od 1843 roku gmina i okręg dworski należały do powiatu Gołdap (Goldap). W 1901 roku zbudowano linię kolejową Stallupönen (Niestierow) — Gołdap.
Dworzec w Tollmingkehmen.
We wsi Tollmingkehmen otwarto na niej dworzec, który miał status miejscowości wchodzącej w skład gminy Tollmingkehmen.
Most w Makunischken (Tokariewka) w okolicach Tollmingkehmen (Czistyje Prudy) na linii kolejowej Stallupönen (Niestierow, Rosja) — Gołdap (Polska). Most zachował się i jest jedną z głównych atrakcji okolicy.
30.09.1928 utworzono nową gminę wiejską Tollmingkehmen, do której włączono: wieś Tollmingkehmen, dworzec, okręgi dworskie Tollmingkehmen i Sammonienen (Dokuczajewo) z folwarkiem Skambrack (od 1938 r. Roßfelde, 54°28'21'' N 22°25'18'' E).
30.09.1928 gminę wiejską Tollmingkehmen oraz okręgi dworskie Tollmingkehmen i Sammonienen (Dokuczajewo) połączono w nową gminę wiejską Tollmingkehmen. Ponadto okręg dworski Ballupönen (Dubowaja Roszcza) i gminę Martischken połączono w nową gminę wiejską Ballupönen, a okręg dworski Kublischken włączono do gminy wiejskiej Kiaunen (Wietriak). W rezultacie okręg urzędowy Tollmingkehmen składał się z dziesięciu gmin wiejskich: Deeden, Jessatschen, Kaszeleken, Kiaunen (Wietriak), Kubillen, Motzkuhnen, Oszeningken (Karpinskoje), Tollmingkehmen (Czistyje Prudy) i Werxnen, i jego skład już się nie zmieniał.
21.10.1944 Tollmingkehmen zdobyli w walce żołnierze 84 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty pod dowództwem gen. mjr. I.K. Szczerbiny przy wsparciu 18 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty (gen. mjr G.P. Isakow) oraz oddziałów 2 Tacinskiego Korpusu Pancernego i 31 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty.
Kościół w Tollmingkehmen.
25.06.1947 Tollmingkehmen przemianowano na osiedle Czistyje Prudy.
Pensjonat w Tollmingkehmen.
Wtedy też utworzono radę wiejską Czistyje Prudy. Początkowo zakładano, że ośrodek rady wiejskiej będzie się znajdował w osadzie Nassawen (Lesistoje), która miała nosić nazwę Czistyje Prudy. W 1954 r. w skład rady wiejskiej Czistyje Prudy weszły osady rozwiązanej krasnolesieńskiej rady wiejskiej. W 1979 roku w budynku kościoła otwarto muzeum Kristijonasa Donelaitisa.
Okręg urzędowy Tollmingkehmen
W 1874 roku w powiecie Gołdap utworzono okręg urzędowy (Amtsbezirk) nr 26 Tollmingkehmen, w skład którego weszło dziesięć gmin wiejskich: Deeden, Jessatschen (od 1938 r. Grimbach), Kaszeleken (od 1938 r. Neumagdeburg), Kiaunen (od 1938 r. Rodenheim, Wietriak), Kubillen (od 1938 r. Nordenfeld), Martischken, Motzkuhnen (od 1938 r. Motzken), Oszeningken (od 1938 r. Pfalzrode, Karpinskoje), Tollmingkehmen (Czistyje Prudy), Werxnen (od 1938 r. Grünhügel) oraz 4 okręgi dworskie: Ballupönen (od 1938 r. Wittigshöfen, Dubowaja Roszcza), Kublischken, Sammonienen (od 1938 r. Reiterhof, Dokuczajewo) i Tollmingkehmen (Czistyje Prudy). Pierwszym zarządcą okręgu urzędowego został właściciel majątku Tollmingkehmen Käswurm. W latach 1920–1933 okręgiem urzędowym zarządzał także mieszkaniec Tollmingkehmen, kupiec Mallee.
Zabytki i atrakcje: kościół (1764), kamień pamiątkowy na terenie muzeum Kristijonasa Donelaitisa, dworzec kolejowy (1901), kolejowa wieża ciśnień (1917), zbiorowa mogiła żołnierzy radzieckich (1600 osób, pomnik z 1955 r.).
Liczba ludności: 1910 – 548, 2002 – 543 mieszkańców.
Liczba ludności gminy Tollmingkehmen: 1910 – 318, 1933 – 437, 1939 – 395 mieszkańców.
Ludność majątku Tollmingkehmen: 1910 – 230 mieszkańców.
Zdjęcia na stronie: Bildarchiv Ostpreußen, bildarchiv-ostpreussen.de, Michaił Ogorodnikow (na samej górze).
Przetłumaczono z języka rosyjskiego przy pomocy AI (Claude, Anthropic), październik 2026 r.
